การเดินสุนัขโดยไม่ใช้สายจูง ระบบ OpenMV จะตรวจจับและแจ้งเตือนทันที

การปล่อยสัตว์เลี้ยงเดินโดยไม่ใช้สายจูงเป็นปัญหาการจัดการที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในชุมชนและสวนสาธารณะ ซึ่งมองเห็นได้แต่ควบคุมไม่ได้ การตรวจสอบด้วยบุคลากรอาจมีจุดบอด ในขณะที่กล้องวงจรปิดทั่วไปก็ไม่สามารถระบุพฤติกรรมเฉพาะเจาะจงได้โดยอัตโนมัติ OpenMV ทำให้การระบุว่า “สัตว์เลี้ยงถูกจูงหรือไม่” ครั้งแรกนี้สามารถทำได้โดยระบบโดยตรง

ปัญหาสัตว์เลี้ยงไม่ได้ถูกควบคุมด้วยสายจูงในพื้นที่สาธารณะ เช่น ชุมชน สวนสาธารณะ และถนนคนเดิน เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อยและยากต่อการจัดการ

การตรวจสอบด้วยบุคลากรอาจเกิดช่องว่างทั้งในด้านเวลาและพื้นที่ ขณะที่ระบบเฝ้าสังเกตผ่านกล้องวิดีโอทั่วไป แม้จะ “มองเห็น” ได้ แต่ก็ยากที่จะประเมินโดยอัตโนมัติว่า “สัตว์เลี้ยงถูกปล่อยสายจูงหรือไม่” ซึ่งเป็นรายละเอียดพฤติกรรมเฉพาะ ส่งผลให้ประสิทธิภาพในการบังคับใช้นโยบายลดลง ระบบดังกล่าวอาศัยกล้องอัจฉริยะ OpenMV ของบริษัท SingTown เพื่อใช้ความสามารถด้านการมองเห็นด้วยปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการระบุสถานะการปล่อยสายจูงสัตว์เลี้ยงแบบอัตโนมัติในสถานที่จริง จึงเป็นการสนับสนุนเชิงเทคโนโลยีต่อการจัดการการเลี้ยงสัตว์อย่างอารยะ

กล้องถูกติดตั้งที่ทางเข้า-ออกของชุมชน ช่องทางการสัญจรหลัก หรือพื้นที่สำคัญ เพื่อบันทึกภาพอย่างต่อเนื่อง

OpenMV ดำเนินการอัลกอริทึมการตรวจจับวัตถุแบบฝั่งปลายทาง โดยระบุ “บุคคล” และ “สัตว์เลี้ยง” ในภาพพร้อมกัน จากนั้นวิเคราะห์วัตถุขนาดเล็กระหว่างทั้งสองประเภทอย่างละเอียด ผ่านการระบุลักษณะของสายจูงร่วมกับการสร้างแบบจำลองความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ เพื่อประเมินว่าสัตว์เลี้ยงอยู่ในสถานะที่ถูกควบคุมด้วยสายจูงอย่างมีประสิทธิภาพหรือไม่

เมื่อระบบตรวจจับสถานการณ์ “ผู้คนและสัตว์เลี้ยงเดินร่วมกันแต่ไม่ใช้สายจูง” ได้ ผลลัพธ์สามารถแสดงแบบทันทีที่ปลายทาง และเชื่อมต่อกับอุปกรณ์แจ้งเตือนด้วยเสียง หรือรายงานเหตุการณ์ไปยังแพลตฟอร์มการจัดการชุมชน เพื่อดำเนินการแทรกแซงอย่างรวดเร็ว

OpenMV นำตรรกะการรับรู้และตัดสินภาพที่ซับซ้อนไปใช้งานโดยตรงที่ปลายทางของกล้อง ซึ่งมีข้อได้เปรียบคือการใช้พลังงานต่ำ ความหน่วงต่ำ และไม่จำเป็นต้องเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตอย่างต่อเนื่อง เหมาะสำหรับสถานการณ์ที่ต้องใช้งานอย่างต่อเนื่องในระยะยาว เช่น ชุมชนและสวนสาธารณะ ทำให้การจัดการการเลี้ยงสัตว์อย่างอารยะก้าวหน้าจาก “การแนะนำแบบตอบสนอง” สู่ “การระบุแบบรุก”